Karaağaç Yolu Ve Karaağaç Semti
Tarih, doğa ve kuş sesleri arasında uzanan emsalsiz bir yoldur. “Meriç Köprüsü”, “Eski (Jandarma) Karakol Binası” ve “Tarihi Tren Garı” ile “Hacı Adil Bey Çeşmesi” Karaağaç’a ulaşan tarihi parke taş yolun altın parçaları gibidir.
Yakın geçmişteki Karaağaç’tan köprüye kadar uzanan ek tren yolundan kalma bu güzelliklerle başlayan Karaağaç Yolu (son dönemde bilinen adıyla Lozan Caddesi) Edirne’nin en güzel mesire yerlerinden olan Söğütlük Ormanı’ndaki yeşillik ve bülbül sesleriyle sarmaş dolaş olur.
Yol boyunca gördüğünüz tarihi ağaçların zamanla dinamit lokumları konulmak üzere kullanılan kovukları İkinci Dünya Savaşı’na hazırlanan Trakya’nın o dönemini çarpıcı bir şekilde vurgulamaktadır.
Edirne’nin batısından Tunca’yı sonra da Meriç’i aşan köprülerden ve güzel bir koru içinden geçen 5 km.’lik yol, kentin Karaağaç Semtine varır. Karaağaç, yakın geçmişin siyasal olaylarından Edirne’nin, en fazla zarar gören semtidir.
1915′te Bulgaristan’ı kendi yanında savaşa sokmak için Almanya’nın yaptığı şiddetli baskı yüzünden, Karaağaç, Meriç batısındaki tüm Türk topraklarıyla birlikte Edirne’den ayrıldı. Ancak 1923 yılında Lozan Anlaşmasıyla geri alınabildi. Bugün bu anlaşmayı simgeleyen anıtıyla, tarihi Tren İstasyonu ve yine tarihi Trakya Üniversitesi Rektörlük binasıyla Edirne’nin en güzel ve şirin semtlerindendir.
Edirne’ye dört kilometrelik doğa ve tarih yoluyla bağlanan Karaağaç Mahallesi, bir yaklaşıma göre Antik Orestia şehri üzerine kurulmuş olup; adını burada bir zamanlar varolan Karaağaç ormanlarından almıştır.
Eski yıllarda, Karaağaçlılar geçimlerini şarapçılıktan sağlarlarmış.
Yakın geçmişte Karaağaç; zengin Edirneliler ile azınlık önde gelenlerinin ve görevli memurların yaşadığı gözde bir yerdi. Karaağaç 24 Temmuz 1923 Lozan Antlaşması ile burada yaşanan ünlü diplomatik tartışmalar sonunda, Savaş Tazminatı yerine sayılmak üzere Türk topraklarına katılmıştır. Burada yaşayan Karaağaçlı Rumlar, mübadele sonrasında sınıra yakın bir yerde yine aynı adı taşıyan bir köy kurmuşlardır. Şimdiki Karaağaçlılar ise mübadele döneminde gelmişlerdir. Günümüzde eski zengin çehresinden çok şey kaybetmesine rağmen, Karaağaç, yerleşim biçimi ve eski evleriyle etkileyici güzellikler sunmaya devam etmektedir.
