‘Sarı Otobüs’ yolculukları izlenimlerini genellikle fotoğrafla anlatan Özcan Yurdalan, fotoğrafa yansımayanları da kalemiyle tamamlıyor. Bebesini kırmızı bir sari parçasıyla sırtına bağlamış ve incecik bir iple bağladığı ineği arkasında sürükleyerek sınırı geçen Nepalli kadını fotoğrafta görebilirsiniz. Yahut Buda heykelini veya çeşitli tapınakları fotoğrafta görüp okuyabilirsiniz. Ama Maocu gerillalarla devlet güçleri arasında süren zaman zaman düşük, bazen de yüksek yoğunluklu savaşı, genel grevle yaşamın tümüyle durduğu, Buda’nın doğduğu yeri ve ânı, rüzgârın bile dokunamadığı kutsal bo ve pipal ağaçlarını, yaşayan tanrıçasıyla ve elbette güçlü olanın güçsüzün hak alanlarını ihlal etmekten zerrece sakınca görmediği Nepal’i fotoğrafta nasıl görecektiniz? Elbette CIA suikastlerini de fotoğraflarda göremezsiniz, küreselleşmenin Asya’ya etkilerini de… İşte fotoğrafın yetersiz kaldığı yer ve zamanlarda Özcan Yurdalan, kalemiyle araya giriyor ve ince dokundurmalarla eksikleri tamamlıyor. Diyarbakır’dan Katmandu’ya, Nepal’deki tanrısal törenlerden Anadolu’daki Nevrozlara değin…

Ayrıca, Özcan Yurdalan’la birlikte Sagarmatha Eteklerinde sayfaları çevirdiğinizde Everest ve Himalayaları aşmaya çalışırken güneşin bu iki dağın arasına nasıl sıkışıp kaldığına da tanık olacaksınız.

Serbest gazetecilik ve deneme yazarlığının yanı sıra şair ve fotoğrafçı da olan Özcan Yurdalan, daha önce de yine ‘Sarı Otobüs’ yolculuklarında İran izlenimlerini Ahşap Fanus’ta bizlere aktarmış ve Pakistan gezisi izlenimlerini de Mavi Çöl’de kaleme almıştı.