Birkaç resim

[View with PicLens]

Haritada nerde

View Larger Map

Burcu Meltem Arık bir doğa tutkunu. Yıllardır çevre eğitimi konusunda çocuklarla ve sivil toplum kuruluşları ile çalışıyor. İşte Burcu’nun kaleminden Yıldız Parkı’nda sonbahar…

Bu sabah önce güzel bir kahvaltı, ardından yürüyüş yapmak ve fotoğraf çekmek için Yıldız Parkı’na gittik. Kalabalık olmasına, keşke buraya araba sokmasalar diye iç geçirmemize rağmen oldukça keyifli vakit geçirdik.

Parkta, bizim gibi güneşli bir kasım gününün keyfini çıkarmak üzere ortaya çıkmış çok sayıda sincap vardı. Etraftaki meşe palamutlarını çoktan toplamış, karınlarını bir güzel doyurmuşlar; ya meraklı gözlerle etrafa bakıyorlar ya da güneşin keyfini çıkarıyorlardı. Öyle ki, bazılarının bir hamağı eksikti bana kalırsa. Sincapları görmediğimiz zamanlarda gürültücü seslerini parkın her köşesinde duyduk, afiyetle yedikleri çam kozalaklarını yerlerde bulduk.

Sincaplardan daha gürültücü ve hatta baskın bir evsahibi daha vardı parkta: tabii ki yeşil papağanlar. Meşe ağaçlarının tepelerinde palamutları kıtır kıtır yiyorlardı. Bulundukları ağacın altındaysanız vay halinize! Papağanların güçlü gagalarından kurtulmayı başaran palamutların kafanıza düşmesine hazırlıklı olmalısınız. Sincap ve papağanların zevkle yediği palamutlarının tadını bilemem ama renkleri harikaydı. Bazıları fıstık yeşili, bazıları kahverengi, bazıları da her iki rengi birden taşıyordu.

Bir yürüyüş fırsatı çıkar da mantarlara bakmaz mıyım? Anlaşılacağı üzere son dönemde tam bir mantar çılgını oldum. Gerçi yenebilen mantarları tercih ediyorum ama Yıldız Parkı’na ulaşım kolay olduğu için bunların çoktan toplanmış olduğunu tahmin ediyorduk. Yenmeyen, belki de zehirli olan, dikkat çekici türler gördük. Gördüğümüz mantarlar arasında en etkileyicisi kırmızı renkli ve ağ şekilli olandı. Çok kötü kokuyor, bu yüzden üzerine bolca sinek çekiyordu. Sanırım sporlarını sineklerin yardımıyla dağıtıyor. Tupturuncu mantarlarsa aklımıza bu rengi çok seven dostlarımızı getirdi.

Yürüyüşümüz sırasında uzun süredir fotoğraflamayı istediğim hayvan “dışkı”sını da buldum. Büyük bir kule gibi olanın fotoğrafını çektim hemen. Bu dışkıyı, çocukluğumdan beri çamurlu-nemli topraklarda görür ama ne olduğuna anlam veremezdim. Şeklinin çok güzel olduğunu düşünürdüm hep. Meğer sadece ben değilmişim böyle düşünen. Nick Baker’in “Bug Book ” kitabını alınca bu güzel şeklin dışkı olduğunu ve benim dışımda başka insanların da onu çok estetik bulduğunu öğrendim. Hangi hayvanın dışkısı mı? Solucanların!!!

Kelebekler de sincaplar gibi güneşin keyfini çıkarıyordu. Ağaçların seyrek olduğu ve güneşin orman tabanına değdiği yerlerde uçuşuyorlardı. Atalanta kelebeği biz onu aramadan kendisini hemen gösterdi. Bu güzel kelebeği görmekten usanacağımı hiç sanmıyorum. Kış uykusuna yatan bu kelebek hava güzelse şubat ayında bile kendini gösteriyor. Etrafta az sayıda benekli melekler de vardı. Kelebek yumurtası fotoğraflamayı da istiyordum ama etraflıca bakma fırsatım olamadı bu sefer.

Köpeklerden korkan ben, onlardan kaçayım derken bir kirpi ölüsüne rastgeldim. Bu sayede bir sonraki görevimi belirledim: kirpi gibi kış uykusuna yatan canlıların yuvası arayacağım. Bilmem bulabilecek miyim?

Uzun lafın kısası, Yıldız Parkı günübirlik güzel bir yürüyüş fırsatı sundu bize. Üstelik şehir içindeki diğer parklara oranla çok daha bakir. Burada, yaşlı ağaçları çürümek üzere bırakabiliyorlar ve orman altı bitki örtüsünü Fethi Paşa Korusu’nda olduğu gibi vahşice temizlemiyorlar. Yer yer nemli orman kokusu bile duyabiliyorsunuz.

Gitmek isterseniz hafta içini ya da sabah erken saatleri öneririz.

Ürünleri çok ise de, bağları yoktur. Bahçeleri hadden aşkındır. Bu gölün kenarında bir tür kavun ve karpuz olur ki, ancak ikisini bir eşek çekebilir. Bu göl içinde seksen pare (parça) kayık ve çırnaklar (tahıl kayığı) vardır ki, köyden adam, kereste ve eşya götürürler. Bu gölde bulunan yetmiş, seksen çeşit balıktan avlanıp kar ederler. Alabalığı, sazan balığı, turna balığı gibi tatlı su balıkları gayet lezzetli olur. Gölün derinliği ekseri yerlerinde yirmi kulaçtır. Suyu gayet saf ve berraktır. Kıyısında olan köylerin kadınları elbise yıkadıklarında asla sabun sürmezler.

Bu gölün doğusunda iki saat uzaklıktan Sakarya Nehri geçer. Kocaeli’nde İrva Kasabası kenarında Karadeniz’e dökülür. Sakarya azıcık bir himmet ile bu göle akıtılabilir. Bu göl, İzmit Körfezine üç saat kadar yakın olduğundan ayağı İzmit Tuzlası önünde deryaya karışır. Hatta bir asırda bu gölü İzmit Körfezi’ne katmak için yüz binlerce kazma ve çapalı ırgat toplattırılmış ise de, İzmit halkının buna birçok hazineler ve Nuh ömrü gerektirir diye gevşeklik göstermesi işin tamamlanmasına engel olmuş. Ama Sakarya Nehri bu göle, bu gölde İzmit Körfezi’ne karıştırılırsa Bolu’ya kadar beş konaklık yer mamür olurdu. İstanbul gemileri ta Bolu’ya yetişir ve İstanbul`da bir tahta üç akçeye, bir kantar odun beş akçeye olup hayratı büyük olurdu.”

Antikköy’ün manzarasıda harika.Gölün karşısına geçiyosunuz, hava şartlarına göre (yağmur yağma ihtimaline rağmen dışardaydık) sedirlere yada yere minderlerinizi seriyorlar.Yemek kendin pişir kendin ye.Yani o kadar canlı güzel hayvanları sevip okşadığınız ortamda yine onların etlerinden oluşan menüde lokmalar insanın ağzında biraz büyüyo ama doğanın kanununa boyun eğip yemeğinize devam ediyorsunuz.Ben en çok Antikköy köftesini beğendim.Ayrıca oranın halis muhlis manda yoğurdu biz pastörize gençliğinden pek rağbet görmese de önceki kuşağı tam tatmin etti.

Antikköy bizi bu bayram ailece içine düştüğümüz bayram manatonluğundan kurtardı..Hatta önümüzdeki bayram akrabalarımızla birlikte bayramlaşma törenini bizzat orada gerçekleştirmeliyiz bence.Göle karşı hamaklarda uzanmak, çimlerde gönlünce koşabilmek, kalesine çıkmak o köy havasını içine çekebilmek (başta insanı biraz çarpıyo ama alışıyorsunuz), kısacası Antikköy’de antika bir zaman geçirmek herkesi mutlu edecektir.Ben çok beğendim, çok sıkı yağan yağmurun azizliğine uğradığımızdan tam anlamıyla gezemedim.Çarşısıda varmış meğer.Neyse bir daha ki sefere inşallah.Tekrar gideceğimiz günü iple çekiyorum…

ULAŞIM:
Büyükçekmece Çatalca Yolu
Ahmediye Köyü
Giriş No:1
Büyükçekmece
Tel : 0212 887 22 95
Fax :0212 887 22 99

1960 Yillarin oncesi doganlar  bilmem hatirliyabilecekler mi.? HAYDARPASA`dan ANADOLU`ya simdilerin nostaljik Ekspres trenleri kalkardi.Bu trenlerin Lokomotif ve yolcu vagonlari TCDD`ye ait katarin arkasindaki restaurant (Lokanta vagon) ve Yatakli vagonlar ise OSMANLI doneminden kalma ozel Fransiz sirketi Vagon-Li (Wagons-Lits) firmasina aitti.

Bu Vagon-Li (Wagons-Lits) isletmeciligi o devrin cok luks hizmetlerini trendeki yatakli vagon yolcularina sunardi.Oyle ki yolcularida simdiki ucak yolcularindan cok daha SIK, luks,parali ve kulturlu kisilerden olusurdu.Her vagonun ozel kiyafetli bir  kondokroru vardi,ve kendine ait vagondaki butun yolculardan o sorumluydu.Bu yatakli vagonlarin icinde 20-Adet kompartiman ve her kompartimanin icinde ozel lavabo,vestiyer,perdeleri ve kanepeleri kadife kumasdan yapilmisti.Restaurant (Lokanta Vagon) da ise bir ascibasi,bir asci yardimcisi,iki de garson bulunurdu.Bu vagonlarinda duvarlari ve perdeleri kadife kumas idi.

Malumunuz bu ekspreslerden bir taneside meshur ORIENT Ekspres,bu tren PARiS`den hareketle,ISTANBUL-Sirkeci Tren Garina gelir ve oradan tekrar PARIS`e donerdi…

Ben bu ekspreslerden (YIL-1953-1960) uc(3) Adetine binebildim… 1) HAYDARPASA-ANKARA-HAYDARPASA hattinda calisan ve tamami YATAKLI VAGONLAR+ (LOKANTALI VAGON)…….> ANADOLU EKSPRESi…..2) HAYDARPASA-ANKARA-ADANA-GAZiANTEP-BAGDAT (Irak)…..> TOROS EKSPRESi… ve 3) HAYDARPASA-KONYA-ADANA-GAZiANTEP-HALEP (Suriye) …..> MERAM EKSPRESi….. ve bu trenlerin donusleri,son durak HAYDARPASA Tren Gari idi….

Ey gidi eski gunler ey,her gecen gunun iyi veya kotu mutlaka bir anisi oluyor…

Saygilarimla,

NECiP KONi – ADANA / TR 

Çamlıbel köyünde, Tunçel Kurtiz ve eşi Menend hanımın oteli Zeytinbağı’na gitmenizi öneririm. Şu sıralarda botanik turları ve yemek kursları düzenliyorlar. Balıkesir Üniversitesi’nden hocaların desteğiyle Kaz Dağları gezileri, biraz botaniğe meraklı doğa ve baharseverler için ideal.

Tarih kitaplarında Aşağı Mısır, Yukarı Mısır tabirlerini her gördüğümde, soyut kavramlar olarak beynimde uçuşurdu. 6700 km’lik dünyanın en uzun nehri Nil’i ve bu nehrin bir ülkeyi nasıl da ikiye böldüğünü görünce yıllar sonra bu tabirler ancak yerine oturdu.

Nil, genişliği pek de heybetli olmayan hatta baktığınızda diğer tarafını rahatlıkla görebileceğiniz dar ama upuzun bir nehir. Mısır’da tarih boyunca yerleşim yerleri hep nehir boyunca kurulmuş. Zaten o yüzden, yüzyıllardır “Nil hayattır” sözü slogan gibi yerleşmiş. Nil olmazsa Mısır’ın da olmayacağını baştan başa neredeyse çölden ibaret olan ülkeyi gördüğünüzde daha iyi anlıyorsunuz.

Mısır tarih boyunca birbirinden farklı medeniyetler görmüş bir ülke. Antik Mısır, Sezar’ın liderliğindeki Roma İmparatorluğu tarafından MÖ 30 yılında ele geçirildikten sonra MS 7. yüzyılda Arapların egemenliğe geçmiş. 1517 yılında Osmanlı İmparatorluğu’nun egemenliği, 1882 yılında İngiltere’nin bir kolonisi olması, 1922’de Mısır Krallığı… 30 yıl krallık döneminden sonra, 1952’de cumhuriyet ilan edilmesiyle bugünkü rejimine kavuşmuş.

Mısır’da arabayla yolculuk yaptığınızda, ufukta gördüğünüz kara parçalarını Mısır’a ait zannederken, aslında İsrail ve Filistin olduğunu öğreniyorsunuz. Ülkede şehirler arasında yolculuk oldukça sıkıcı. Sağınız solunuz her yeriniz çölken, çölün ortasında gördüğünüz küçücük bir çalı parçasını bile enteresan bulabiliyorsunuz.

TAPINAK, SUALTI, ALIŞVERİŞ

Mısır’ın antik medeniyetten bugüne dek sağlam kalan ve gerçekten görkemi karşısında afalladığınız Gize Piramitleri, Karnak- Luksor Tapınakları ve Krallar Vadisi turistlerin akın akın ziyaret ettiği yerler.

Mısır denilince elbette akla sadece antik kalıntılar gelmiyor. Mısır’a gidip de Kızıldeniz’deki muhteşem sualtı dünyasını keşfetmezseniz keyfiniz yarım kalmış demektir. Gittiğim yerden alışverişsiz dönmem diyenlerdenseniz, Mısır’da alışveriş için en uygun yer İstanbul’daki Mısır Çarşısı ve Kapalıçarşı’nın biraz daha kaotiği olan Kahire’deki Khan Halil çarşısı.

Mısır’a kadar gitmişken, Tura Turizm’in organizasyonuyla gemiyle yapacağınız kısa bir seyahatle Ürdün’deki Petra kentini görmeden dönmemeniz tavsiye olunur.

KAHİRE Mısır’ın başkenti piramitleri, sfenksi ve müzesiyle meşhur Kahire’yle ilgili bilmeniz gereken belki de ilk şey, akıl almaz korkunçluktaki trafiği. İlk gitmeniz yer Kahire Müzesi. Mısır medeniyetine ait yüzyıllardır yağmalanan onbinlerce eser olmasına rağmen, hálá oldukça zengin eserlere sahip. Sergileme çok başarılı olmasa da eserlerin ihtişamı karşısında ağzınız açık kalıyor. Özellikle Tutankamon’a ait hazineler ve mumyalar müzenin en ilgi çekici parçaları.

ŞARM EL SEYH Akabe limanından gece kalkan gemiyle, sabah erken saatte Şarm El Şeyh’e varıyorsunuz. Mısır deyince piramitlerden sonra akla ilk gelen yer kuşkusuz dünyanın en önemli dalış merkezi ve Mısır’ın en turistik şehri olan Şarm El Şeyh. Lüks otelleri, muhteşem deniz ürünleri yiyebileceğiniz restoranlarıyla yılın 12 ayı turistin eksik olmadığı bir şehir. Ocak ayında bile 20 dereceyi aşan sıcaklıkta denize girmek mümkün. Şarm El Şeyh’e gitmeyi planlıyorsanız, dünyanın başka hiçbir yerinde göremeyeceğiniz kadar rengarenk balıklarla yüzmek için yanınıza mutlaka palet ve şnorkel alın. Hatta sualtı makineniz varsa valizin bir yerine mutlaka sıkıştırın. Ben yüzmem, dalmam derseniz, o güzelliklerden mahrum olacak değilsiniz ya, altı cam botlarla keyfinize bakabilirsiniz. Şarm El Şeyh’in en ünlü caddesi Naama Bay’daki dükkanlardan mercan almadan dönerseniz sonra dövünürsünüz. Pazarlık yine birinci kural.

PİRAMİTLER Antik dünyanın harikalarından olan ve her birinin 20 ton ağırlığında taşlardan yapıldığı söylenen Gize Piramitleri Keops, Kefren ve Mikarinos, farklı bir dünya sunacak size. En büyüğü olan Keops’un 6 milyon tona yakın bir ağırlığı olduğu iddia ediliyor. Piramitlerin içi oldukça havasız ve karanlık. Klostrofobisi, nefes darlığı, diz ve sırt problemleri olanlara içini gezmeleri önerilmiyor.

LUKSOR Mısır’ın Kahire’den sonra ikinci büyük şehri. Luksor ve Karnak tapınaklarını ve Krallar Vadisi’ni ziyaret ettikten sonraki durağınız 21 metre yükseklikteki III. Amenofis’in muhteşem büyüklükteki çift heykeli Colossi Memnon’ olmalı. Bereket Tanrısı Amon Ra’ya ithafen yapılan Luksor Tapınağı, MÖ 15. yüzyılda III. Amenofis tarafından yaptırılmış ve Tutankamon tarafından tamamlanmış. Daha sonra II. Ramses, Büyük İskender tarafından yeni tapınaklar eklenerek daha da ihtişamlı bir hále getirilmiş. Luksor aynı zamanda Mısır’da içinde cami bulunan tek tapınak.

KULAĞINIZA KÜPE OLSUN!

Türkiye’yi yeteri kadar hijyen bulmuyorsanız, Mısır’dan döndükten sonra bu fikrinizi yeniden gözden geçireceğinize eminim. Mümkünse açıkta su içmeyin, bilmediğiniz lokantalarda yemek yemeyin. Gireceğiniz havuzun temizlenmiş olduğundan emin olun.

Pazarlığa şerbetli bir millet olarak, Mısır’daki esnafın pazarlık hilelerine düşmeyin. Satın alacağınız bir şey için meselá 50 Mısır Poundu istiyorlarsa direkt 5 pound veririm deyin. Tamam deyip elinize tutuşturacaklardır.

Mısır’da Türk olduğunuzu öğrendiklerinde istisnasız herkes, “Yavaş yavaş Hasan Şaş” cümlesini kuracaktır. “Aaa Hasan Şaş’ı tanıyorlar” diyerek havaya girmeyin, rivayete göre bu klişe söz, bir porno film repliği.

Sahte papirüs almayın. Sokakta satılanların hepsi muz kabuğundan yapılıyor. Gerçek papirüsler ise sadece papirüs enstitülerinde ve sertifikalı dükkanda satılıyor.