• Lisan bilin;  Kitapçılarda bulabileceğiniz seyahat rehberleri fonetik olarak kelimeleri telaffuz etmenizi “teşekkür ederim” “banyo nerede?” gibi ve diğer rica-istek ifadelerini öğrenmenizi sağlar. Yabancı bir dilde rakamları öğrenmek taksi ve restoran ücretini öderken pratik olmayı getirecektir. Birçok yerde oranın dilini öğrenmeye çalışmanız yerel halkın hoşuna gider ve sizi misafirperverlikleriyle ödüllendirirler. Günde sadece 5–10 dakika bir çalışma yeterli olacaktır.
• Paranızı kontrol edin ;Gezeceğiniz birçok yerde para değişimi yapmanız gerekecek. Bu konuda gidebileceğiniz değişim büroları ya da ATM’lerin nerelerde bulunduğunuparanızın en çok nerede değerli olduğunu araştırmanız gerekir. İlk olarak bir banka yada bir ATM’nin yerini tespit edin(ülkenin turistler için hazırladığı siteleri inceleyerek) ve kartınızı burada kullanıp kullanamayacağınızı öğrenin. Dünyanın farklı noktalarında kişisel bir bilgi olan PIN kodunu kullanarak işlem yapabilirsiniz. Bu nedenle PIN kodunuzun geçerli olup olmadığını öğrenin; değilse bankanıza ne yapılabileceğini danışın. Dört haneli bir PIN kodu dünyanın hemen hemen her yerinde size kolaylık sağlayacaktır.
• Havayı önceden tahmin edin; Hava herhangi bir seyahatte oldukça önemli bir faktördür. Tatil e çıkmadan önce ilgili web sitelerinden bir araştırma yapın ve giysilerinize buna göre karar verin. Hawaiian shirt ve şortunuz muhtemelen Londra’da kullanılamayacaktır. Bu nedenle yanınıza yağmurlu ve güneşli havalarda gece ve gündüz giyebileceğiniz giysiler alın.
• Turist mevsimlerini araştırın; Turist yoğunluğunun hangi mevsimde az yada fazla olacağını bilmek karar vermeniz konusunda size yardımcı olacaktır. Gideceğiniz yerle ilgili turist mevsiminin tarihini araştırın ve tam olarak tatilinizi planlayın. Bazıları seyahatlerinde özel bir durumla (Rio Karnavalı New Orleans daki Mardi Gras) karşılaşmak isterler eğer siz de bu insanlardan biriyseniz her yıl çeşitlenen karnaval tarihlerini araştırmalısınız.
• Özel görgü kuralları ve kanunları öğrenin Her ülke ister yazılı olsun ister değil farklı kurallar içerir. Bu konuda bilinçli olmanız nasıl davranmanız gerektiği konusunda size ipucu verecektir. Ek olarak tarihi önemi olan yerleri ziyarete gittiğinizde saygılı olmak adına nasıl davranmanız gerektiğini öğrenin(örneğin bir katedrali ziyaret ederken omuzlarınızı ve bacaklarınızı örter misiniz?).
• Hasta olmak seyahat sırasında istenmeyen bir durumdur. Özellikle tropikal bir bölgeye gidiyorsanız kendinizi salgınlara karşı koruyun. Kinik ve hastaneler sıtma hepatit ve diğer bölgesel hastalıklara ve virüslere karşı ziyaretçiler için bir bölüme sahiptir. Özellikle “yeni ve gelişmiş” bakterilerevirüslere ve diğer hastalık yapıcı etkenlere karşı risk almak istemezsiniz. Daha fazla bilgi almak üzere Dünya Sağlık Örgütünün web sitesinden ulaşabilirsiniz. Varmadan önce ani rahatsızlık ya da yabancı besinlerden kaynaklanan kötü bir reaksiyon durumunda kullanmak üzere acil telefon numaralarının bir listesini yapın.
• Kara Ulaşımını Öğrenin; Şehir otobüsü metro yada tren kullanmakla sadece tasarruf etmekle kalmaz aynı zamanda etrafı büyük ölçüde gezmiş olursunuz. İstediğiniz yerlere gitmek için şehir haritalarını kullanın ve ulaşım ağını öğrenin.
• Önemli noktaları belirleyin Yerel yemekleri tadabileceğiniz yerleri keşfetmeyi unutmayın. İnternet bu amaçla kullanabileceğiniz en iyi araçtır.
• Tarihi bilgi edinin; Tarihsel bir ön bilgi şehrin kültürü hakkında bilgi edinmenizi sağlar. Örneğin Filipinler in önceden İspanyol bir koloni olduğunu ve bağımsızlıkları için savaştıklarını bilmeniz anlamlı olacaktır.
• Yola çıkmak için hazırlanın Yerel yemekler hakkında bilgi sahibi olmanız hazımsızlık gibi mide problemlerini önlemenize yardımcı olacaktır. Suyun kalitesini araştırmayı da unutmayın.

Birkaç resim

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Haritada nerde

View Larger Map

Burcu Meltem Arık bir doğa tutkunu. Yıllardır çevre eğitimi konusunda çocuklarla ve sivil toplum kuruluşları ile çalışıyor. İşte Burcu’nun kaleminden Yıldız Parkı’nda sonbahar…

Bu sabah önce güzel bir kahvaltı, ardından yürüyüş yapmak ve fotoğraf çekmek için Yıldız Parkı’na gittik. Kalabalık olmasına, keşke buraya araba sokmasalar diye iç geçirmemize rağmen oldukça keyifli vakit geçirdik.

Parkta, bizim gibi güneşli bir kasım gününün keyfini çıkarmak üzere ortaya çıkmış çok sayıda sincap vardı. Etraftaki meşe palamutlarını çoktan toplamış, karınlarını bir güzel doyurmuşlar; ya meraklı gözlerle etrafa bakıyorlar ya da güneşin keyfini çıkarıyorlardı. Öyle ki, bazılarının bir hamağı eksikti bana kalırsa. Sincapları görmediğimiz zamanlarda gürültücü seslerini parkın her köşesinde duyduk, afiyetle yedikleri çam kozalaklarını yerlerde bulduk.

Sincaplardan daha gürültücü ve hatta baskın bir evsahibi daha vardı parkta: tabii ki yeşil papağanlar. Meşe ağaçlarının tepelerinde palamutları kıtır kıtır yiyorlardı. Bulundukları ağacın altındaysanız vay halinize! Papağanların güçlü gagalarından kurtulmayı başaran palamutların kafanıza düşmesine hazırlıklı olmalısınız. Sincap ve papağanların zevkle yediği palamutlarının tadını bilemem ama renkleri harikaydı. Bazıları fıstık yeşili, bazıları kahverengi, bazıları da her iki rengi birden taşıyordu.

Bir yürüyüş fırsatı çıkar da mantarlara bakmaz mıyım? Anlaşılacağı üzere son dönemde tam bir mantar çılgını oldum. Gerçi yenebilen mantarları tercih ediyorum ama Yıldız Parkı’na ulaşım kolay olduğu için bunların çoktan toplanmış olduğunu tahmin ediyorduk. Yenmeyen, belki de zehirli olan, dikkat çekici türler gördük. Gördüğümüz mantarlar arasında en etkileyicisi kırmızı renkli ve ağ şekilli olandı. Çok kötü kokuyor, bu yüzden üzerine bolca sinek çekiyordu. Sanırım sporlarını sineklerin yardımıyla dağıtıyor. Tupturuncu mantarlarsa aklımıza bu rengi çok seven dostlarımızı getirdi.

Yürüyüşümüz sırasında uzun süredir fotoğraflamayı istediğim hayvan “dışkı”sını da buldum. Büyük bir kule gibi olanın fotoğrafını çektim hemen. Bu dışkıyı, çocukluğumdan beri çamurlu-nemli topraklarda görür ama ne olduğuna anlam veremezdim. Şeklinin çok güzel olduğunu düşünürdüm hep. Meğer sadece ben değilmişim böyle düşünen. Nick Baker’in “Bug Book ” kitabını alınca bu güzel şeklin dışkı olduğunu ve benim dışımda başka insanların da onu çok estetik bulduğunu öğrendim. Hangi hayvanın dışkısı mı? Solucanların!!!

Kelebekler de sincaplar gibi güneşin keyfini çıkarıyordu. Ağaçların seyrek olduğu ve güneşin orman tabanına değdiği yerlerde uçuşuyorlardı. Atalanta kelebeği biz onu aramadan kendisini hemen gösterdi. Bu güzel kelebeği görmekten usanacağımı hiç sanmıyorum. Kış uykusuna yatan bu kelebek hava güzelse şubat ayında bile kendini gösteriyor. Etrafta az sayıda benekli melekler de vardı. Kelebek yumurtası fotoğraflamayı da istiyordum ama etraflıca bakma fırsatım olamadı bu sefer.

Köpeklerden korkan ben, onlardan kaçayım derken bir kirpi ölüsüne rastgeldim. Bu sayede bir sonraki görevimi belirledim: kirpi gibi kış uykusuna yatan canlıların yuvası arayacağım. Bilmem bulabilecek miyim?

Uzun lafın kısası, Yıldız Parkı günübirlik güzel bir yürüyüş fırsatı sundu bize. Üstelik şehir içindeki diğer parklara oranla çok daha bakir. Burada, yaşlı ağaçları çürümek üzere bırakabiliyorlar ve orman altı bitki örtüsünü Fethi Paşa Korusu’nda olduğu gibi vahşice temizlemiyorlar. Yer yer nemli orman kokusu bile duyabiliyorsunuz.

Gitmek isterseniz hafta içini ya da sabah erken saatleri öneririz.

Antikköy’ün manzarasıda harika.Gölün karşısına geçiyosunuz, hava şartlarına göre (yağmur yağma ihtimaline rağmen dışardaydık) sedirlere yada yere minderlerinizi seriyorlar.Yemek kendin pişir kendin ye.Yani o kadar canlı güzel hayvanları sevip okşadığınız ortamda yine onların etlerinden oluşan menüde lokmalar insanın ağzında biraz büyüyo ama doğanın kanununa boyun eğip yemeğinize devam ediyorsunuz.Ben en çok Antikköy köftesini beğendim.Ayrıca oranın halis muhlis manda yoğurdu biz pastörize gençliğinden pek rağbet görmese de önceki kuşağı tam tatmin etti.

Antikköy bizi bu bayram ailece içine düştüğümüz bayram manatonluğundan kurtardı..Hatta önümüzdeki bayram akrabalarımızla birlikte bayramlaşma törenini bizzat orada gerçekleştirmeliyiz bence.Göle karşı hamaklarda uzanmak, çimlerde gönlünce koşabilmek, kalesine çıkmak o köy havasını içine çekebilmek (başta insanı biraz çarpıyo ama alışıyorsunuz), kısacası Antikköy’de antika bir zaman geçirmek herkesi mutlu edecektir.Ben çok beğendim, çok sıkı yağan yağmurun azizliğine uğradığımızdan tam anlamıyla gezemedim.Çarşısıda varmış meğer.Neyse bir daha ki sefere inşallah.Tekrar gideceğimiz günü iple çekiyorum…

ULAŞIM:
Büyükçekmece Çatalca Yolu
Ahmediye Köyü
Giriş No:1
Büyükçekmece
Tel : 0212 887 22 95
Fax :0212 887 22 99

1960 Yillarin oncesi doganlar  bilmem hatirliyabilecekler mi.? HAYDARPASA`dan ANADOLU`ya simdilerin nostaljik Ekspres trenleri kalkardi.Bu trenlerin Lokomotif ve yolcu vagonlari TCDD`ye ait katarin arkasindaki restaurant (Lokanta vagon) ve Yatakli vagonlar ise OSMANLI doneminden kalma ozel Fransiz sirketi Vagon-Li (Wagons-Lits) firmasina aitti.

Bu Vagon-Li (Wagons-Lits) isletmeciligi o devrin cok luks hizmetlerini trendeki yatakli vagon yolcularina sunardi.Oyle ki yolcularida simdiki ucak yolcularindan cok daha SIK, luks,parali ve kulturlu kisilerden olusurdu.Her vagonun ozel kiyafetli bir  kondokroru vardi,ve kendine ait vagondaki butun yolculardan o sorumluydu.Bu yatakli vagonlarin icinde 20-Adet kompartiman ve her kompartimanin icinde ozel lavabo,vestiyer,perdeleri ve kanepeleri kadife kumasdan yapilmisti.Restaurant (Lokanta Vagon) da ise bir ascibasi,bir asci yardimcisi,iki de garson bulunurdu.Bu vagonlarinda duvarlari ve perdeleri kadife kumas idi.

Malumunuz bu ekspreslerden bir taneside meshur ORIENT Ekspres,bu tren PARiS`den hareketle,ISTANBUL-Sirkeci Tren Garina gelir ve oradan tekrar PARIS`e donerdi…

Ben bu ekspreslerden (YIL-1953-1960) uc(3) Adetine binebildim… 1) HAYDARPASA-ANKARA-HAYDARPASA hattinda calisan ve tamami YATAKLI VAGONLAR+ (LOKANTALI VAGON)…….> ANADOLU EKSPRESi…..2) HAYDARPASA-ANKARA-ADANA-GAZiANTEP-BAGDAT (Irak)…..> TOROS EKSPRESi… ve 3) HAYDARPASA-KONYA-ADANA-GAZiANTEP-HALEP (Suriye) …..> MERAM EKSPRESi….. ve bu trenlerin donusleri,son durak HAYDARPASA Tren Gari idi….

Ey gidi eski gunler ey,her gecen gunun iyi veya kotu mutlaka bir anisi oluyor…

Saygilarimla,

NECiP KONi – ADANA / TR 

Çamlıbel köyünde, Tunçel Kurtiz ve eşi Menend hanımın oteli Zeytinbağı’na gitmenizi öneririm. Şu sıralarda botanik turları ve yemek kursları düzenliyorlar. Balıkesir Üniversitesi’nden hocaların desteğiyle Kaz Dağları gezileri, biraz botaniğe meraklı doğa ve baharseverler için ideal.

Tarih kitaplarında Aşağı Mısır, Yukarı Mısır tabirlerini her gördüğümde, soyut kavramlar olarak beynimde uçuşurdu. 6700 km’lik dünyanın en uzun nehri Nil’i ve bu nehrin bir ülkeyi nasıl da ikiye böldüğünü görünce yıllar sonra bu tabirler ancak yerine oturdu.

Nil, genişliği pek de heybetli olmayan hatta baktığınızda diğer tarafını rahatlıkla görebileceğiniz dar ama upuzun bir nehir. Mısır’da tarih boyunca yerleşim yerleri hep nehir boyunca kurulmuş. Zaten o yüzden, yüzyıllardır “Nil hayattır” sözü slogan gibi yerleşmiş. Nil olmazsa Mısır’ın da olmayacağını baştan başa neredeyse çölden ibaret olan ülkeyi gördüğünüzde daha iyi anlıyorsunuz.

Mısır tarih boyunca birbirinden farklı medeniyetler görmüş bir ülke. Antik Mısır, Sezar’ın liderliğindeki Roma İmparatorluğu tarafından MÖ 30 yılında ele geçirildikten sonra MS 7. yüzyılda Arapların egemenliğe geçmiş. 1517 yılında Osmanlı İmparatorluğu’nun egemenliği, 1882 yılında İngiltere’nin bir kolonisi olması, 1922’de Mısır Krallığı… 30 yıl krallık döneminden sonra, 1952’de cumhuriyet ilan edilmesiyle bugünkü rejimine kavuşmuş.

Mısır’da arabayla yolculuk yaptığınızda, ufukta gördüğünüz kara parçalarını Mısır’a ait zannederken, aslında İsrail ve Filistin olduğunu öğreniyorsunuz. Ülkede şehirler arasında yolculuk oldukça sıkıcı. Sağınız solunuz her yeriniz çölken, çölün ortasında gördüğünüz küçücük bir çalı parçasını bile enteresan bulabiliyorsunuz.

TAPINAK, SUALTI, ALIŞVERİŞ

Mısır’ın antik medeniyetten bugüne dek sağlam kalan ve gerçekten görkemi karşısında afalladığınız Gize Piramitleri, Karnak- Luksor Tapınakları ve Krallar Vadisi turistlerin akın akın ziyaret ettiği yerler.

Mısır denilince elbette akla sadece antik kalıntılar gelmiyor. Mısır’a gidip de Kızıldeniz’deki muhteşem sualtı dünyasını keşfetmezseniz keyfiniz yarım kalmış demektir. Gittiğim yerden alışverişsiz dönmem diyenlerdenseniz, Mısır’da alışveriş için en uygun yer İstanbul’daki Mısır Çarşısı ve Kapalıçarşı’nın biraz daha kaotiği olan Kahire’deki Khan Halil çarşısı.

Mısır’a kadar gitmişken, Tura Turizm’in organizasyonuyla gemiyle yapacağınız kısa bir seyahatle Ürdün’deki Petra kentini görmeden dönmemeniz tavsiye olunur.

KAHİRE Mısır’ın başkenti piramitleri, sfenksi ve müzesiyle meşhur Kahire’yle ilgili bilmeniz gereken belki de ilk şey, akıl almaz korkunçluktaki trafiği. İlk gitmeniz yer Kahire Müzesi. Mısır medeniyetine ait yüzyıllardır yağmalanan onbinlerce eser olmasına rağmen, hálá oldukça zengin eserlere sahip. Sergileme çok başarılı olmasa da eserlerin ihtişamı karşısında ağzınız açık kalıyor. Özellikle Tutankamon’a ait hazineler ve mumyalar müzenin en ilgi çekici parçaları.

ŞARM EL SEYH Akabe limanından gece kalkan gemiyle, sabah erken saatte Şarm El Şeyh’e varıyorsunuz. Mısır deyince piramitlerden sonra akla ilk gelen yer kuşkusuz dünyanın en önemli dalış merkezi ve Mısır’ın en turistik şehri olan Şarm El Şeyh. Lüks otelleri, muhteşem deniz ürünleri yiyebileceğiniz restoranlarıyla yılın 12 ayı turistin eksik olmadığı bir şehir. Ocak ayında bile 20 dereceyi aşan sıcaklıkta denize girmek mümkün. Şarm El Şeyh’e gitmeyi planlıyorsanız, dünyanın başka hiçbir yerinde göremeyeceğiniz kadar rengarenk balıklarla yüzmek için yanınıza mutlaka palet ve şnorkel alın. Hatta sualtı makineniz varsa valizin bir yerine mutlaka sıkıştırın. Ben yüzmem, dalmam derseniz, o güzelliklerden mahrum olacak değilsiniz ya, altı cam botlarla keyfinize bakabilirsiniz. Şarm El Şeyh’in en ünlü caddesi Naama Bay’daki dükkanlardan mercan almadan dönerseniz sonra dövünürsünüz. Pazarlık yine birinci kural.

PİRAMİTLER Antik dünyanın harikalarından olan ve her birinin 20 ton ağırlığında taşlardan yapıldığı söylenen Gize Piramitleri Keops, Kefren ve Mikarinos, farklı bir dünya sunacak size. En büyüğü olan Keops’un 6 milyon tona yakın bir ağırlığı olduğu iddia ediliyor. Piramitlerin içi oldukça havasız ve karanlık. Klostrofobisi, nefes darlığı, diz ve sırt problemleri olanlara içini gezmeleri önerilmiyor.

LUKSOR Mısır’ın Kahire’den sonra ikinci büyük şehri. Luksor ve Karnak tapınaklarını ve Krallar Vadisi’ni ziyaret ettikten sonraki durağınız 21 metre yükseklikteki III. Amenofis’in muhteşem büyüklükteki çift heykeli Colossi Memnon’ olmalı. Bereket Tanrısı Amon Ra’ya ithafen yapılan Luksor Tapınağı, MÖ 15. yüzyılda III. Amenofis tarafından yaptırılmış ve Tutankamon tarafından tamamlanmış. Daha sonra II. Ramses, Büyük İskender tarafından yeni tapınaklar eklenerek daha da ihtişamlı bir hále getirilmiş. Luksor aynı zamanda Mısır’da içinde cami bulunan tek tapınak.

KULAĞINIZA KÜPE OLSUN!

Türkiye’yi yeteri kadar hijyen bulmuyorsanız, Mısır’dan döndükten sonra bu fikrinizi yeniden gözden geçireceğinize eminim. Mümkünse açıkta su içmeyin, bilmediğiniz lokantalarda yemek yemeyin. Gireceğiniz havuzun temizlenmiş olduğundan emin olun.

Pazarlığa şerbetli bir millet olarak, Mısır’daki esnafın pazarlık hilelerine düşmeyin. Satın alacağınız bir şey için meselá 50 Mısır Poundu istiyorlarsa direkt 5 pound veririm deyin. Tamam deyip elinize tutuşturacaklardır.

Mısır’da Türk olduğunuzu öğrendiklerinde istisnasız herkes, “Yavaş yavaş Hasan Şaş” cümlesini kuracaktır. “Aaa Hasan Şaş’ı tanıyorlar” diyerek havaya girmeyin, rivayete göre bu klişe söz, bir porno film repliği.

Sahte papirüs almayın. Sokakta satılanların hepsi muz kabuğundan yapılıyor. Gerçek papirüsler ise sadece papirüs enstitülerinde ve sertifikalı dükkanda satılıyor.

Ayrıca, Özcan Yurdalan’la birlikte Sagarmatha Eteklerinde sayfaları çevirdiğinizde Everest ve Himalayaları aşmaya çalışırken güneşin bu iki dağın arasına nasıl sıkışıp kaldığına da tanık olacaksınız.

Serbest gazetecilik ve deneme yazarlığının yanı sıra şair ve fotoğrafçı da olan Özcan Yurdalan, daha önce de yine ‘Sarı Otobüs’ yolculuklarında İran izlenimlerini Ahşap Fanus’ta bizlere aktarmış ve Pakistan gezisi izlenimlerini de Mavi Çöl’de kaleme almıştı.

KENAN MENDEKLİ
Sınır çizgisinin eğreti uzatılan bambu kamışlardan oluşturulduğu ve sınırın her iki tarafından da insanların bu bambuların sağından solundan, altından üstünden yaya olarak gelip geçtikleri bir ülke… Ya da iki ülke… 70′li yıllarda hippilerin ‘cenneti keşfettik’ dedikleri ve ayaklarını sürüyerek gezdikleri bu topraklarda anlatılamayacak kadar yoğun ve sadece yaşanarak algılanabilecek ‘özgür olmak’ hissiyle yaşamınızı bir kez daha gözden geçirmek durumunda kalıyorsunuz…

Bambu kamışlarıyla belirlenen sınır çizigisini, dünyanın neresinde yürüyerek geçebilirsiniz? Sagarmatha’nın eteklerini serinleten buzulları yalayıp gelen rüzgârı, dağların zirvesine takılıp kalan bulutlarıyla, teknolojik kirlilikten arındığınız ve hippilerin ‘cenneti’, Buda’nın huzur veren bereketli topraklarında… Zengin etnik mozaği ve onlarca renkleriyle Özcan Yurdalan’la birlikte Sagarmatha Eteklerinde uzun bir yolculuğa çıkıyoruz.

Sınır boylarında verimli toprakların tampon bölge olarak mayınlarla döşendiği Türkiye gibi ülkelerden buraya gidip de sınırı yürüyerek geçmek, üstelik mayınsız, sorgusuz… Yapay çizgilerle oluşturulan siyasal duvarlar ve tel örgülere takılmadan, her an bir mayına basıp parçalanmanın korkusunu yaşamadan yürüyerek bir ülkeden diğerine geçtiniz mi? Geçmediyseniz ya da “Yolunuz şimdiye kadar Nepal’e düşmemiş de bu kitaba düşmüşse eğer, bu umarım iyi bir vesile olur, soluğu Sagarmatha eteklerinde alırsınız.” Sınırlarında mayın ve tel örgülerin olmadığı, insanların sınırı yürüyerek geçtiği ülkeye…

Meydanlarında, sokaklarında tanrıçaların cirit attığı, canları sıkıldıkça karşılıklı zar atarak vakit geçiren Kral Malla ve Tanrıça Taleju’nun ülkesi: Nepal… Budist ve Müslümanın yanı sıra onlarca din ve mezhebe mensup milyonlarca insanın bir arada yaşadığı çok farklı bir dünya Özcan Yurdalan’ın Sagarmatha Eteklerinde’ki izlenimleriyle ayağınıza geliyor.

Sarı Otobüs’ün daimi yolcusu Özcan Yurdalan, Asya’ya yaptığı dördüncü yolculuğunun izlenimlerini bu kez Sagarmatha Eteklerinde topladı. Bizlerin Everest, Nepallilerin de Sagarmatha olarak bildiği ve dünyanın en yüksek noktası ilan edilen, birilerinin de sürekli gürültü-patırtı yaparak çıkıp indikleri yer…

Eğreti uzatılmış bambu kamışlarından oluşturulan sınır çizgisini yürüyerek geçen Özcan Yurdalan, çay tarlaları arasında kıvrıla kıvrıla Sagarmatha’nın eteklerine tırmanırken, Himalayalar’ın Everest’e nasıl yaslandığını ve geçitlerin geçitlere neden küstüğünü, rüzgârın sadece eteklerine ulaşabildiği, güneşin ise aşmakta bir hâyli zorlandığı Everest’in, nam-ı diğer Sagarmatha’nın eteklerine tutunarak izlenimlerini kaleminin kuvvetiyle bizlere sunuyor. Fakat bu sunum alışageldiğimiz turistik gezilerden çok farklı bir üslup ve derinlikle ele alınmış. Özcan Yurdalan’ın Nepal özelinde kaleme aldığı bu uzun yolculuğun izlenimleri, dünyanın başka yerlerinde yaşayan farklı din, dil ve etnik kökenlere mensup topluluklara da satır aralarında ince (ayar) mesajlar da yerini buluyor.

Bu huzurlu ülkede gerilimler de yok değil. Maocu güçlerle hükümet güçleri altı yıldan fazla bir süredir çatışma halinde. Bu çatışmalarda 4 binden fazla insan hayatını kaybetti. 2001 yılının ortalarında Maocu gerillaların turistlere yönelttiği kanlı saldırılarla sarsılan Nepal, aynı yılın haziran ayında da Prens Dipendra’nın Kral Birendra’yı ve kraliyet ailesinin sekiz üyesini öldürmesiyle tam bir şoka girdi. Bu şoktan yararlanan asiler de seslerini daha fazla duyurmak amacıyla faaliyetlerini hızlandırdılar. Bundan sonra Kasım 2001′de Kral Gyanendra ülkede acil durum ilan etti ve Maocu Nepal Komünist Partisi’ni de terörist grup olarak kabul ettiklerini duyurdu. Tüm bunlar Nepal turizmini derinden etkiledi. Maocu lider Baburam Bhattarai, hem ülkeye turistleri çağırdı hem de onları ülkeye geldiklerinde çapraz ateş altında kalabilecekleri konusunda uyardı. Nepal hükümeti durumdan o kadar rahatsızdı ki bu güçlere karşı savaşında dış destekler aradı ve çok geçmeden “dünyada teröre karşı savaş kapsamında” ABD ve İngiltere yardımı kabul etti.

Yemekten sonra kısa bir yolculuğun ardından vereceğiniz molada, Mezitli beldesindeki, M.Ö 66-65 yıllarında kurulan, Yunan ve Roma kültürünün izlerini taşıyan, zamanın önemli ticaret merkezi durumundaki tarihi kenti gezip buradaki kazı çalışmalarını izleyebilirsiniz.
Mersin’den Antalya’ya doğru yolculuklarını sürdürmek isteyenler, yaklaşık 45 dakika sonra, doğal güzelliği ile ünlü Erdemli ilçesindeki Kızkalesi’ne ulaşabilirler. Buradaki kısa molada da Mersin’in simgesi Kızkalesi’nde, kumsaldan denize girip tarihin gölgesinde serinlemek mümkün.

Mersin merkezden yaklaşık 4 saatlik yolculuk için vakti olan tatilciler ise “Mavi Bayraklı” tesislerin de yer aldığı Anamur’da, koruma altındaki Caretta Caretta türü kaplumbağalarla birlikte yüzme fırsatı yakalayabilecekler.

Tarsus’ta “Yedi Uyurlar” olarak bilinen Eshab-ı Kehf mağarası, görülmeye değer yerlerden biri. Anadolu’da “Yedi Uyurlar”la ilgili en yaygın olan hikayeye göre, 250’li yıllarda Roma İmparatorluğu’nun Hristiyanlara yaptığı baskıdan kaçan 7 genç, bu mağaraya sığınır ve burada yıllarca uyuduktan sonra uyanır.

Bu gezinin ardından vereceğiniz yine kısa bir molada, Tarsus Belediyesince restore edilerek kent merkezindeki alana yerleştirilen, Çanakkale Boğazı’na mayınların döşenmesini sağlayan ve Çanakkale Zaferi’nin kazanılmasında önemli bir yeri olan Nusret Mayın Gemisi’ni inceleyebilir, o dönemde yaşanılanlarla ilgili detaylı bilgi sahibi olabilirsiniz.

Konya’da, Mevlana’nın annesi ve yakınlarına ait sandukalı mezarların bulunduğu 1371’de inşa edilen tarihi Aktekke Cami’yi de ziyaret ederek, tarihin içindeki yolculuğunuzu sürdürebilirsiniz.

Karaman’dan ayrıldıktan bir süre sonra tatilcileri, Sertavul Geçidi’nde geniş bir alanı kaplayan yeşil örtü bekliyor. Bu bölgede piknik yapma imkanı bulabilir ya da dinlenip, yeniden yola koyulacak enerjiyi toplayabilirsiniz.

Konya’ya ulaştığınızda vereceğiniz molada ise Mevlana Müzesi’ni gezip, gizemli havayı soluyabilirsiniz. Müzedeki huzur dolu atmosfer, yol yorgunluğunuz atmanızda önemli bir etken olacak.

Konya-Karaman karayolunda ilerlerken Çumra ilçesi yakınlarında verilecek kısa bir molada da geçmişi 9 bin yıla dayanan Çatalhöyük görülebilir. Henüz turizme açılmasa da bugüne kadar yürütülen kazılarda 130 binaya ulaşılan, insanoğlunun yerleşik hayata geçtiği ilk yerlerden biri olan Çatalhöyük’ü görmek yalnızca yarım saatinizi alıyor.

Bolu’da, dört mevsimde farklı bir güzelliğe bürünen Abant Tabiat Parkı, yolculuğunuzda doğaya baş başa kalma fırsatını yakalayabileceğiniz alanlardan biri. Büyüleyici güzelliği ile ziyaretçilerini cezbeden Abant Gölü kıyısında atla yapacağınız kısa bir tur, yolculuğunuzu renklendirecek bir mola olacak.

Kenti terk etmeden önce kısa bir zaman ayırıp Yedigöller’e yapacağınız gezi de yol boyunca gereken enerjiyi toplamanızda yardımcı olacak doğa harikalarından yalnızca biri…